آلبوم بداهه‌نوازی ویولن اثر «حسن کامکار» با عنوان «روح‌افزا» که در سال ۱۳۴۶ ضبط شده است، وارد بازار موسیقی شد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از ایسنا این آلبوم شامل دو بخش دستگاه «همایون» و دستگاه «سه‌گاه» می‌شود که در بخش «همایون» شامل درآمد همایون، کرشمه، چکاوک ، بیداد و فرود به همایون ، نی‌داوود و فرود به همایون، نوروز عرب،جامه دران و فرود به شوشتری، به زندان، شوشتری، بختیاری، ماالف و فرود به همایون می‌شود.

بخش دوم این آلبوم نیز شامل دستگاه سه‌گاه است که در آن درآمدسه‌گاه، زابل،‌مویه و فرود به سه‌گاه، حصار و فرود به سه گاه، مخالف سه‌گاه ومثنوی مخالف (همراه باتحریر مخالف)، کرشمه مغلوب، نغمه‌ی مغلوب، کرشمه مخالف و فرود به سه‌گاه، اشاره به مویه و فرود، شاختایی( هدی و پهلوی) و فرود به سه‌گاه، وصل به چهار مضراب‌های زنگ شتر، سامانی و بهارمست است که در آن پشنگ، اردشیر و ارژنگ کامکار نیز سه نوازی دارند.

تاریخ ضبط بداهه نوازی استاد حسن کامکار مربوط به سال ۱۳۴۶ است.

این آلبوم با یادداشتی از هوشنگ کامکار منتشر شده است که در بخش‌هایی از آن آمده است:«پدر در سال ۱۳۰۱ در شهر سنندج و در خانواده‌ای که چندان اهل هنر نبودند به دنیا آمد. ازهمان اوایل کودکی علاقه‌اش به موسیقی را با کلنجار رفتن پنهانی با سازی شبیه به سه تار که خود ساخته بود بروز داد. سازی که هر بار که توسط پدر و مادرش شکسته می‌شد، او دوباره تعمیرش می‌کرد و مصمم‌تر از گذشته به تمرین و یادگیری‌اش ادامه می‌داد. تا این که بالاخره وارد ارتش شد و به خاطر علاقه‌اش به موسیقی در دسته موزیک نظام ثبت‌نام کرد. در آنجا ساز ترومپت را به او دادند و در مدت کوتاهی از نوازندگان خوب دسته موزیک شد. ولی در خلوت خود همیشه به دنبال موسیقی کردی و سنتی ایران بود. نزد استادان بزرگ موزیک نظام در سنندج با علم موسیقی آشنا و پس ازمدتی به علت پشتکار و توانایی‌اش به عنوان رهبر موزیک نظام سنندج انتخاب شد. درکنار فعالیت درموسیقی نظام نواختن ویولن را فرا گرفت و از مریدان و رهروان سبک استاد ابوالحسن صبا شد. در همین ایام بود که نخستین کلاس موسیقی در شهر سنندج را تاسیس کرد. کلاسی که در آن اختصاصا ویولن تدریس می‌کرد…»