«جرارد اسمیت» نوازندهی گیتار بیس گروه راک مستقل TV on the Radio در روز چهارشنبه بر اثر بیماری سرطان ریه درگذشت. این هنرمند سیاهپوست، تنها ۳۴ سال سن داشت و خبر رسمی مرگ وی از سوی وبسایت گروه اعلام شد.
به گزارش مجلهی موسیقی ملودی اعضای گروه طی بیانیهای که در وبسایت خود منتشر کردند گفتند: « ما جرارد را به طرزی ناراحتکننده از دست دادهایم.»
این گروه هماکنون در تور بینالمللی خود به سر میبرند و ۵ کنسرت آیندهشان را به احترام بیسیست تازه درگذشتهی خود لغو کرده اند.
و اما هنرمند دیگری که در هفتهی گذشته از دنیا رفت ۱۰۰ سال سن داشت.
«اورین تاکر» هنرمند جز، ساکسوفونیست، رهبر یک گروه موسیقی جز و مالک یک کلوب در آمریکا بود. این هنرمند در سال ۱۹۳۹ با آهنگ Oh Johnny, Oh معروف شده بود.
اورین تاکر در سال ۱۹۳۳ یک گروه موسیقی جز را بنیان نهاد و خود وی نیز در کنار نوازندگان به نواختن و حتا خواندن میپرداخت تا اینکه در همان دوره، اسطورهی جز «لویی آرمسترانگ» به تاکر پیشنهاد کرد که یک آوازهخوان استخدام کند و از خواندن در گروهش دست بردارد.
تاکر در اواسط دههی ۷۰ میلادی کلوبی را در لوسآنجلس تاسیس کرد و گروه موسیقی جز وی تا اوایل دههی ۹۰ به فعالیت میپرداخت.
علت درگذشت این هنرمند قدیمی، عوارض ناشی از کهولت سن اعلام شده است.
همچنین «روی بوریس» هنرمند نوازندهی درامز در سن ۷۹ سالگی در آمریکا درگذشت.
به گزارش مجلهی موسیقی ملودی روی بوریس درامر گروه «مرل هگارد» با نام «غریبهها» بود و همچنین در دههی ۶۰ میلادی برای گروه «بیکرز فیلد» درامز مینواخت.
او در نوشتن یکی از اشعار معروف گروه مرل هگارد همکاری داشت اما پس از پایان دههی ۷۰ از گروه «غریبهها» جدا شد و از دنیای موسیقی کناره گرفت. علت مرگ بوریس مشکلات ناشی از بیماری قلبی اعلام شده است.
|
خدایشان بیامرزد.
در مورد هنرمند آخر یعنی “روی بوریس” میخواستم این مطلب رو اضافه کنم که ایشون در نوشتن ترانه بسیار معروف “OKie from Maskogee” یعنی “اوکلاهمایی اهل ماسکوگی” با مرل هگارد همکاری کرد. داستانش هم از این قراره که یک شب که مرل هگارد همراه گروهش با اتوبوس در حال عبور از یکی از جاده های بین ایالتی در ایالت اوکلاهما بودند تا به محل کنسرت برسند،چشم هگارد که غیر از راننده تنها شخص بیدار اتوبوس بود به یه تابلو میخوره که روش نوشته “ماسکوگی ۲۰ مایل” همین عبارت جرقه نوشتن این ترانه رو میزنه. هگارد بلافاصله بوریس رو بیدار میکنه و درباره ایده ای که به ذهنش رسیده بود صحبت میکنه. بوریس هم از خواب بیدار میشه و با هم روی ترانه کار میکنن. اونا فکر میکنن تو یه شهر کوچک مثل ماسکوگی کسی اهل مواد مخدر نیست پس ترانه با این جمله شروع میشه:
We don’t smoke marijuana in Maskogee
یعنی: ما توی ماسکوگی ماریجوانا مصرف نمیکنیم.
هگارد و بوریس ظرف مدت ۱۵ دقیقه ترانه ای رو تکمیل میکنند که فقط چند هفته بعد ترانه شماره یک موسیقی کانتری در آمریکا میشه.
اما اون ۱۵ دقیقه غیر از اینکه یک ترانه شماره یک برای هگارد و گروهش هدیه داد، کار دیگه ای هم کرد و اونم رونق صنعت گردشگری در شهر کوچک و گمنام ماسکوگی بود که اثراتش تا امروز هم ادامه داره.
امیدوارم مورد توجه واقع شده باشه.
سپاس از اطلاعات تکمیلی خوبی که ارسال کردید.