منوچهر سخایی، خواننده‌ی قدیمی پاپ ایرانی، روز پنجشنبه ۲۸ آوریل (هشتم اردیبهشت) درگذشت.

منوچهر سخایی که متولد ۱۳۱۴ بود و تا پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ در ایران فعالیت می کرد، بر اثر بیماری در کالیفرنیا در گذشت.

او با خواندن ترانه هایی چون «کلاغ ها» و «پرستو» به شهرت رسیده بود و در چند فیلم سینمایی از جمله پستچی (۱۳۴۰)، در انتهای ظلمت (۱۳۴۱) و دخترها این طور دوست دارند (۱۳۴۱) بازی هم کرده بود. «هفت ستاره»، «نمکی»، «برگرد برگرد» و «کلاغ ها» از جمله آلبوم های اوست.

منوچهر سخایی پس از انقلاب ایران مهاجرت کرد و ساکن لس آنجلس کالیفرنیا شد.

او پیش از ورود به دنیای موسیقی، خبرنگار پارلمانی روزنامه بود و درسال‌های فعالیت هنری‌اش، مدتی برنامه «زنگوله‌ها» را برای تلویزیون ایران تهیه می کرد که در آن به معرفی چهره‌های جدید موسیقی پاپ می‌پرداخت.

او پس از اقامت در آمریکا تا مدتی به خوانندگی ادامه داد. آلبوم «هم‌کلاس ها» نخستین اثر او پس از خروج از ایران بود.

محمود خوشنام، کارشناس موسیقی در رابطه با درگذشت این هنرمند قدیمی موسیقی ایران به بی‌بی‌سی فارسی گفت: «منوچهر سخایی زمانی روی عرصه آمد که ترانه سازی در ایران در حال تکوین بود، و او نقش مهمی در این جریان تکوینی ایفا کرد. منوچهر سخایی به من می‌گفت که او و ویگن برای پیشبرد موسیقی پاپ در دو جریان موازی حرکت می کردند. ویگن بیشتر با بهره گیری از ریتم ها غربی عمل می کرد و خودش بیشتر متکی به منابع داخلی و موسیقی سنتی و بومی بود.صدای منوچهر سخایی مثل صدای ویگن رسا نبود ولی صدایی نرم و رمانتیک و عاشق پسند داشت و همین هم سبب معروفیت و شهرتش شد.»

منوچهر سخایی در گفت‌وگویی با رادیو فردا در سال ۸۶ گفته بود: «آلبومی که در لس‌آنجلس منتشر کردم راضی‌ام نکرد و بعد از آن اوضاع اینجا به شکلی شد که من دیدم یا باید از این جماعت بزن بکوب پیروی کنم یا دوباره سکوت کنم و  در آن زمان تصمیم گرفتم با موسیقی لس آنجلس همراهی نکنم.»

او پس از آن تا چند سال اثر تازه ای منتشر نکرد و به گفته‌ی خود، مقداری مصاحبه از شخصیت‌های مختلفی که در موسیقی پاپ ایران مطرح بودند تهیه کرد.

سخایی می‌گفت که کتابی در دست تهیه دارد درباره‌ی موسیقی مدرن و موسیقی پاپ ایران، که در آن تقریبن با همه‌ی کسانی که در دسترس او بوده اند – مثل محمد نوری، حمید قنبری و نعمت مین باشیان – گفت‌وگو کرده است. وی در یکی از کنسرت هایش گفته بود که ترانه‌ی «پرستو» را بعد از واقعه ۲۸ مرداد به درخواست مادرش و به یاد برادرش خوانده است.

منوچهر سخایی هنگام مرگ ۷۶ سال داشت.