کتاب «مکتب قوپوز» با نگاهی علمی و نو بر موسیقی عاشیقی و ارایه فرم ها و متدهای جدید مطابق با استانداردهای جهانی موسیقی توسط «چنگیز مهدی پور» تالیف و منتشر شد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی از سایت موج این کتاب زیرنظر هیات علمی کنسرواتوار موسیقی باکو، با ترجمه و ویراستاری جواد کریم نژاد، از سوی انتشارات ریتم با همکاری موسسه فرهنگی هنری نغمه آفرینش چاپ شد.

کتاب مکتب قوپوز مجموعه ای ازمهم ترین و مفیدترین اطلاعات درباره تکنیک اجرایی قوپوز و موسیقی عاشیقی می باشد که با ارایه مباحث علمی از جایگاه ویژه ای در آموزش این ساز برخوردار است.

این مجموعه نخستین کتاب علمی در زمینه موسیقی عاشیقی محسوب می‌شود که هدف اصلی از انتشار آن بر طرف کردن کاستی های آموزشی در زمینه اجرای صحیح تکنیک ها مطابق با استانداردهای موسیقی جهانی و آموزش تئوریک و علمی مورد نیاز هنرجویان سازعاشیقی است.

مولف این کتاب از فعالان و اساتید بنام موسیقی عاشیقی است که دیپلم افتخار موسیقی بین المللی از اسپانیا را کسب کرده و به همراه گروه دالغا (موج) در اغلب کشورهای جهان از جمله آلمان، هلند، اسپانیا، کانادا، ژاپن، ترکیه، کلمبیا با اجرای کنسرت های موسیقی به معرفی موسیقی عاشیقی پرداخته است.

چنگیز مهدی پور پیش از این سه کتاب در زمینه موسیقی عاشیقی، قوپوز مکتبی، عاشیق های قدیم و جدید و عاشیق هاوالاری را تالیف و فعالیت های فراوانی در شناساندن موسیقی عاشیقی داشته است. مکتب ساز «قوپوز» با ارایه سرفصل های جدید آموزشی مورد نیاز هنرجویان، طرز اجرا و تکنیک ساز برطبق اصول علمی درهشت پوزیسیون ساز، منحصر به فرد می باشد.

این کتاب ۳۴۴ صفحه ‌ای، در قطع رحلی با شمارگان دو هزار و ۲۰۰ نسخه به همت انتشارات ریتم عرضه شده و متن ترکی آن توسط کنسرواتوار موسیقی باکو، به زودی در جمهوری آذربایجان برای تدریس در مراکز علمی و آموزشی موسیقی در این کشور و ترکیه منتشر خواهد شد.

قُپوز، چُگور یا چوگور سازی است از خانواده سازهای زهی مقید از رده تنبور که به آن دوتار نیز می‌گویند. این ساز مرکب از یک قطعه چوب مجوف بر شکل عودی کوچک است که دارای پنج وتر است. ساختمان این ساز از یک کاسه طنینی گلابی شکل و دسته ای مانند دسته تنبور تشکیل می‌شود که کاسه اش از سه تار بزرگ تر می باشد.

نواختن این ساز هنوز هم میان ترکمانان و اهالی آذربایجان ایران رایج است قپوز رایج در جمهوری آذربایجان و نواحی ترک نشین ایران، معمولا ۹ ‌سیمه است و نسبتا از دو تار و تنبور بزرگ تر است. این ساز نزد عاشیق ها (نوازندگان این ساز در آذربایجان) قپوز (و ساز) نامیده می‌شود و سازی شبیه باغلاما می باشد.

تفاوت قپوز معمول در منطقه همدان با قوپوز یا ساز عاشیق های مناطق دیگر آذربایجان و سازهای مشابه ترکیه ای (چؤگؤر، باغلاما، تامبورا و دیوان) در کوک سیم ها و تعداد و فواصل پرده هاست و همچنین سازهای مذکور در شکل و اندازه کاسه و صفحه تفاوتی اندک با هم دارند.